റോമർ 15:13

ആദ്യം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതു ആ സ്ഥാനപ്പേരാണു: പ്രത്യാശയുടെ ദൈവം. പ്രത്യാശ തരുന്ന ദൈവം എന്നല്ല — അങ്ങനെയെങ്കിൽ പ്രത്യാശ അവൻ വിതരണം ചെയ്യുന്ന ഒരു സാധനമാകും. പ്രത്യാശയുടെ ദൈവം — അതു അവനെ വർണ്ണിക്കുന്നു.

ഈ അനുഗ്രഹവചനത്തിന്റെ ഘടന വൃത്താകൃതിയാണു; അതു അസാധാരണമാണു. പ്രത്യാശയുടെ ദൈവത്തിൽ തുടങ്ങുന്നു, സന്തോഷവും സമാധാനവും ചോദിക്കുന്നു, പ്രത്യാശയിൽ വർദ്ധിക്കേണ്ടതിനു എന്നു പറഞ്ഞു അവസാനിക്കുന്നു. രണ്ടറ്റത്തും പ്രത്യാശ. ആവശ്യത്തിൽനിന്നു വിതരണത്തിലേക്കുള്ള ഒരു നേർരേഖയല്ല ഇവിടെ വർണ്ണിക്കുന്നതു; ഒരു വൃത്തമാണു — പ്രത്യാശയിൽ തുടങ്ങി, കൂടുതൽ പ്രത്യാശ ഉണ്ടാക്കുന്നു.

നടുവിലുള്ള രണ്ടു കാര്യങ്ങളാണു പ്രവർത്തനരീതി. “വിശ്വസിക്കുന്നതിൽ സന്തോഷവും സമാധാനവും” — അവസാന പ്രയോഗം രണ്ടിനെയും ഒരു സ്വഭാവഗുണത്തിലല്ല, ഒരു പ്രവൃത്തിക്കുള്ളിലാണു വെക്കുന്നതു. അവ വിശ്വസിക്കുമ്പോൾ വരുന്നു — അതിനുമുമ്പല്ല, അതിനു പകരവുമല്ല.

“വർദ്ധിക്കുക” എന്നതു കവിഞ്ഞൊഴുകുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വാക്കാണു. പ്രത്യാശയുടെ ഒരു മിച്ചം എന്തിനാണെന്നു ചോദിക്കേണ്ടതാണു. നിന്റെ സ്വന്തം സാഹചര്യം ആവശ്യപ്പെടുന്നതിലധികം പ്രത്യാശ നിനക്കു വേണ്ട — ആ മിച്ചം എവിടേക്കോ പോകാനുള്ളതല്ലെങ്കിൽ. പരസ്പരം ബുദ്ധിമുട്ടു തോന്നിയിരുന്ന യെഹൂദരും ജാതികളും ചേർന്ന ഒരു സഭയ്ക്കാണു പൗലൊസ് എഴുതുന്നതു. അവർക്കുവേണ്ടി ചോദിക്കേണ്ടതു കൃത്യമായി ഒരു കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന അളവാണു.