സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 30:5

ഈ വാക്യം രണ്ടു വൈരുദ്ധ്യങ്ങളിന്മേലാണു പണിതിരിക്കുന്നതു; രണ്ടും നിഷേധത്തെക്കാൾ അനുപാതത്തെക്കുറിച്ചാണു.

കോപം ഒരു നിമിഷത്തേക്കു, പ്രസാദം ഒരു ആയുഷ്കാലത്തേക്കു. കോപമില്ല എന്നു ദാവീദ് പറയുന്നില്ല; അവർക്കിടയിൽ എന്തോ തെറ്റിയിരുന്നു എന്നു സങ്കീർത്തനം സത്യസന്ധമായി പറയുന്നു. അതിനെതിരെ അവൻ വെക്കുന്നതു ദൈർഘ്യമാണു. രണ്ടും നീളത്തിൽ തുല്യമല്ല; ചെറിയതു ആ ബന്ധത്തെ നിർവ്വചിക്കുന്നുമില്ല.

പിന്നെ രണ്ടാമത്തെ വൈരുദ്ധ്യം — ആളുകൾ കൊണ്ടുനടക്കുന്നതു അതാണു: കരച്ചിൽ രാത്രിയിൽ പാർത്തേക്കാം, പ്രഭാതത്തിൽ സന്തോഷം വരുന്നു. “പാർക്കുക” എന്നതിന്റെ ക്രിയ ഒരു അതിഥിയായി രാത്രി കഴിയുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതു താല്ക്കാലിക താമസമാണു; അതിഥികൾ പോകും.

എന്നാൽ ഈ വാക്യത്തിലെ സത്യസന്ധമായ ഭാഗം “രാത്രി” എന്ന വാക്കാണു. കരച്ചിൽ ഹ്രസ്വമാണെന്നു അതു പറയുന്നില്ല. ഒരു രാത്രി മുഴുവൻ ഉണർന്നിരുന്നിട്ടുള്ളവർക്കു അറിയാം, രാത്രി ചെറുതല്ല; സാധാരണ സമയത്തിന്റെ ഏറ്റവും നീണ്ട ഏകകമാണതു. സങ്കീർത്തനം അതു മുഴുവൻ സമ്മതിക്കുന്നു. ആ രാത്രി സ്ഥിരമാണെന്നതു മാത്രമാണു നിഷേധിക്കുന്നതു.

“സന്തോഷം വരുന്നു” എന്നതു എബ്രായയിൽ പുലർച്ചെയുള്ള ഒരു ആർപ്പിനോടു അടുത്താണു — അവസ്ഥയല്ല, ശബ്ദം. എന്തോ വാതില്ക്കൽ എത്തി തന്നെത്തന്നെ അറിയിക്കുന്നു.