൧. കൊരിന്ത്യർ 15:58

“ആകയാൽ” എന്ന വാക്കു ഒരു അദ്ധ്യായം മുഴുവൻ വഹിക്കുന്നു; അതു ഏതു അദ്ധ്യായമാണെന്നു അറിയേണ്ടതാണു.

പുനരുത്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചു പുതിയനിയമത്തിലെ ഏറ്റവും നീണ്ട തുടർച്ചയായ വാദം പൗലൊസ് ഇപ്പോൾ എഴുതിക്കഴിഞ്ഞു — ക്രിസ്തു ഉയിർത്തു, മരിച്ചവർ ഉയിർക്കും, ദ്രവത്വത്തിൽ വിതയ്ക്കപ്പെട്ട ശരീരം അദ്രവത്വത്തിൽ ഉയിർക്കുന്നു, മരണം ജയത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോയി. അമ്പത്തിയേഴു വാക്യങ്ങൾ.

പിന്നെ അവൻ എത്തിച്ചേരുന്നതു: ആകയാൽ ഉറപ്പുള്ളവരായി, കർത്താവിന്റെ വേലയിൽ എപ്പോഴും വർദ്ധിച്ചുവരുവിൻ.

ഒരു പുനരുത്ഥാന അദ്ധ്യായം അവസാനിക്കുമെന്നു മിക്ക വായനക്കാരും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നിടത്തല്ല അതു. കല്ലറ അന്തിമമല്ല എന്നു സ്ഥാപിച്ചശേഷം, പൗലൊസ് തിങ്കളാഴ്ചയെക്കുറിച്ചു ഒരു നിഗമനം എടുക്കുന്നു. ഈ ഉപദേശത്തിന്റെ പ്രായോഗിക ഫലം വർത്തമാനത്തിൽനിന്നുള്ള അകൽച്ചയല്ല, അതിലേക്കുള്ള നിക്ഷേപമാണു.

കാരണം അവസാനഭാഗത്തുണ്ടു. നിങ്ങളുടെ പ്രയത്നം കർത്താവിൽ വ്യർത്ഥമല്ല. ആ വാക്യം സത്യമാക്കാൻവേണ്ടിയാണു ഈ അദ്ധ്യായം മുഴുവൻ നിലനില്ക്കുന്നതു. മരിച്ചവർ ഉയിർക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ നാം സകല മനുഷ്യരിലും അരിഷ്ടരാണെന്നും, തിന്നുകയും കുടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണു ന്യായമായ പ്രതികരണമെന്നും അവൻ പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു. സാധാരണ ജോലിയെ ഈടുനില്ക്കുന്നതാക്കുന്നതു പുനരുത്ഥാനമാണു — കാരണം അതു ചെയ്യുന്ന വ്യക്തി ഇനിയും ഉണ്ടായിരിക്കും.

“പ്രയത്നം” ഒരു ഉദാത്തമായ വാക്കല്ല. ക്ഷീണിപ്പിക്കുന്ന അദ്ധ്വാനം എന്നാണു അർത്ഥം. അതു അർത്ഥവത്തായി തോന്നും എന്നു പൗലൊസ് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നില്ല. അതു നഷ്ടപ്പെടില്ല എന്നാണു.