൨. തെസ്സലൊനീക്യർ 3:3

മുൻവാക്യത്തിലെ ഒരു വാക്കിലാണു ഈ വാക്യം തിരിയുന്നതു; ഒരുമിച്ചു വായിച്ചാൽ മാത്രമേ ആ പദക്രീഡ പ്രവർത്തിക്കൂ.

ദുർബുദ്ധികളും ദുഷ്ടരുമായ മനുഷ്യരിൽനിന്നു വിടുവിക്കപ്പെടാൻ പ്രാർത്ഥിക്കണമെന്നു പൗലൊസ് ചോദിച്ചു — എല്ലാവർക്കും വിശ്വാസമില്ലല്ലോ. പിന്നെ ഉടനെ: എന്നാൽ കർത്താവു വിശ്വസ്തൻ. ഒരേ ധാതു, എതിർ കർത്താവു. മനുഷ്യർ ആശ്രയയോഗ്യരല്ല; കർത്താവു അങ്ങനെയല്ല. മനുഷ്യരെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു യഥാർത്ഥ പ്രശ്നത്തിനു, മനുഷ്യരെക്കുറിച്ചുള്ള ആശ്വാസവാക്കുകൊണ്ടല്ല, ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രസ്താവനകൊണ്ടാണു അവൻ ഉത്തരം നല്കുന്നതു.

ആശ്വാസവാക്കു സത്യസന്ധമാകുമായിരുന്നില്ല; ഇതു ആണു. തന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നവർ കാണുന്നത്ര അപകടകാരികളല്ല എന്നു പൗലൊസ് പറയുന്നില്ല. അതു സമ്മതിച്ചു സുരക്ഷിതത്വത്തിന്റെ സ്ഥാനം മാറ്റുന്നു.

രണ്ടു ക്രിയകൾ തുടരുന്നു; അവ വ്യത്യസ്ത ദിശകളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. “ഉറപ്പിക്കും” ഒരു നിർമ്മാണപദമാണു — ഉറപ്പുള്ളതാക്കുക, നില്ക്കുംവിധം വെക്കുക. അതു ഉള്ളിൽനിന്നു പ്രവർത്തിക്കുന്നു. “കാക്കും” ഒരു സൈനികപദമാണു, ഒരു അതിർത്തിയെ വർണ്ണിക്കുന്നു. അതു പുറത്തുനിന്നു പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ടു ഈ വാഗ്ദത്തം രണ്ടു തകർച്ചാരീതികളും മറയ്ക്കുന്നു: സ്വന്തം ഭാരത്തിൽ ഇടിഞ്ഞുവീഴുന്നതും, പുറത്തുനിന്നു കീഴടക്കപ്പെടുന്നതും. തന്റെ വായനക്കാർ ഏതാണു നേരിടുന്നതെന്നു പൗലൊസിനു അറിയാം; അവയ്ക്കിടയിൽ അവൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നുമില്ല.