യിരെമ്യാവു 17:7-8

ഈ വൃക്ഷത്തിനു എന്തു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നില്ല എന്നു ആദ്യം വായിക്കുക.

ചൂടു വരികയില്ല എന്നു വാഗ്ദാനമില്ല. ചൂടു വരുന്നു — വാക്യംതന്നെ അതു പറയുന്നു. വരൾച്ചയുടെ വർഷത്തിൽനിന്നു ഒഴിവുമില്ല; ആ വർഷം കൃത്യസമയത്തു എത്തുന്നു. ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നതു കാലാവസ്ഥ മാറ്റും എന്നു ഈ ചിത്രത്തിൽ ഒന്നുമില്ല.

മാറുന്നതു, ആ കാലാവസ്ഥയ്ക്കിടയിൽ വൃക്ഷം എന്തു ചെയ്യുന്നു എന്നതാണു. അതിന്റെ ഇല പച്ചയായിരിക്കുന്നു. അതു ഫലം കായ്ക്കുന്നതു നിർത്തുന്നില്ല. ചുറ്റുമുള്ളതെല്ലാം ഉണങ്ങി, ഉല്പാദനം നിലച്ച ഒരു ഭൂപ്രകൃതിയിൽ അതു തുടരുന്നു — ആ തുടർച്ചയാണു അത്ഭുതം മുഴുവൻ. കാരണം പുറമേനിന്നു നോക്കിയാൽ അതിനു കാണാവുന്ന ഒരു കാരണവുമില്ല.

കാരണം മണ്ണിനടിയിലാണു. വേരുകൾ പുഴയിലേക്കു പടർന്നിരിക്കുന്നു. ആരും നോക്കാത്ത കാലങ്ങളിൽ — ഉപരിതലത്തിൽ വെള്ളമുണ്ടായിരുന്ന, പ്രത്യേകിച്ചു അടിയന്തിരാവസ്ഥയൊന്നുമില്ലാതിരുന്ന കാലങ്ങളിൽ — ചെയ്ത പണിയാണതു. ജോടിച്ചിത്രത്തിലെ മരുഭൂമിക്കുറ്റിയിൽനിന്നു ഈ വൃക്ഷത്തെ വേർതിരിക്കുന്ന ഏക കാര്യവും അതുതന്നെ.

അതാണു അസ്വസ്ഥപ്പെടുത്തുന്നതും ഉപകാരപ്പെടുന്നതുമായ കാര്യം. വരൾച്ചയുടെ വർഷം ഒന്നും പണിയുന്നില്ല; പണിതുവെച്ചതു എന്തെന്നു അതു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. സാധാരണ വർഷങ്ങളിൽ നിന്റെ വേരുകൾ എവിടേക്കു നീണ്ടുവോ, ചൂടു വരുമ്പോൾ നീ കുടിക്കുന്നതു അവിടെനിന്നായിരിക്കും.