നഹൂം 1:7

ഒരു വാക്യം എവിടെ നില്ക്കുന്നു എന്നതു അതിന്റെ അർത്ഥം മാറ്റുന്നു; ഇതു നില്ക്കുന്നതു അസാധാരണമായ ഒരു ഇടത്താണു.

നഹൂം ഒരു ആശ്വാസഗ്രന്ഥമല്ല. ഒരു നൂറ്റാണ്ടോളം ആ പ്രദേശത്തെ ക്രൂരമായി ഭരിച്ച ഒരു സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചാണു അതു എഴുതിയതു; ആ തലസ്ഥാനത്തിന്റെ അന്ത്യം അതു മയപ്പെടുത്താതെ വർണ്ണിക്കുന്നു. ഈ വാക്യത്തിനു ചുറ്റുമുള്ള അദ്ധ്യായം വായിച്ചാൽ പർവ്വതങ്ങൾ കുലുങ്ങുന്നതും കുന്നുകൾ ഉരുകുന്നതും കാണാം.

എന്നിട്ടു ഒരു വരി: യഹോവ നല്ലവൻ, കഷ്ടദിവസത്തിൽ ഒരു ദുർഗ്ഗം; തന്നിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവരെ അവൻ അറിയുന്നു.

സ്ഥാനമാണു കാര്യം. ഒരു ദേശീയ കണക്കുതീർക്കലിന്റെ നടുവിൽ — വ്യക്തികൾ സാധാരണ അപ്രത്യക്ഷമാകുന്ന തരം വലിയ ചരിത്രസംഭവത്തിന്റെ നടുവിൽ — ആശ്രയിക്കുന്ന വ്യക്തിയെ വ്യക്തിപരമായി തിരിച്ചറിയുന്നു എന്നു പറയാൻ വാക്യം നിന്നുകൊടുക്കുന്നു. എണ്ണപ്പെടുന്നു എന്നല്ല. പൊതുകണക്കിൽ വിട്ടുപോകുന്നില്ല എന്നുമല്ല. അറിയപ്പെടുന്നു.

ആ ക്രിയയാണു കൊണ്ടുപോകേണ്ടതു. “അറിവുണ്ടു” എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വാക്കല്ല അതു. എബ്രായയിൽ ഏറ്റവും ആഴമുള്ള പരിചയത്തിനു ഉപയോഗിക്കുന്ന വാക്കാണു. ഒരു നഗരം കണക്കുബോധിപ്പിക്കുന്ന പുസ്തകത്തിൽ, അവനിൽ ഒളിക്കുന്ന വ്യക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ദൈവത്തിന്റെ അറിവു ഔദ്യോഗികമല്ല, ആത്മബന്ധമുള്ളതാണു.