യെശയ്യാവു 41:10

ഈ വാക്യത്തിലെ ഓരോ കല്പനയോടും ഒരു കാരണം ചേർത്തിരിക്കുന്നു; ആ കാരണങ്ങൾ എല്ലാം ഒന്നുതന്നെ. ഭയപ്പെടേണ്ടാ — ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടു. ഭ്രമിക്കേണ്ടാ — ഞാൻ നിന്റെ ദൈവം ആകുന്നു. ഇവിടെ ഭയത്തിനുള്ള മറുമരുന്നു ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവല്ല. വർത്തമാനത്തിലെ സാന്നിദ്ധ്യമാണു.

ഇതു ചിന്തിക്കേണ്ട കാര്യമാണു. കാരണം ഭയത്തിൽനിന്നു നാം സാധാരണ തേടുന്ന ആശ്വാസം ഇതല്ല. കാര്യം എങ്ങനെ അവസാനിക്കും എന്നാണു നമുക്കു അറിയേണ്ടതു. ഒരു ഉറപ്പുള്ള മുൻകാഴ്ചയ്ക്കുവേണ്ടി നാം എന്തും കൊടുക്കും. ദൈവം നല്കുന്നതു മറ്റൊന്നാണു — പ്രവചനമല്ല, കൂട്ടു.

പിന്നെ മൂന്നു ക്രിയകൾ ഒന്നിനുമേൽ ഒന്നായി വരുന്നു. ശക്തീകരിക്കും — നിന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ സംഭവിക്കുന്നു. സഹായിക്കും — നിന്റെ അരികിൽ എന്തോ സംഭവിക്കുന്നു. താങ്ങും — നിന്റെ കീഴിൽ എന്തോ സംഭവിക്കുന്നു; ശക്തിയും സഹായവും പോരാതെ വരുന്ന, നീ വീണുപോകുന്ന നിമിഷത്തിനുവേണ്ടി. ആ നിമിഷം ഈ വാക്യം മുൻകൂട്ടി കാണുന്നു. നീ എപ്പോഴും സ്വന്തം കാലിൽ നില്ക്കും എന്നു അതു നടിക്കുന്നില്ല.

“നീതിയുള്ള വലങ്കൈ” എന്ന പ്രയോഗം മനഃപൂർവ്വം ശാരീരികമാണു. പുരാതന ലോകത്തിൽ വലങ്കൈ പ്രവൃത്തിയുടെയും വാളിന്റെയും ഉടമ്പടിയുടെയും കൈയായിരുന്നു. അതായതു, നിന്നെ താങ്ങുന്നതു ഒരു വികാരമോ പൊതുവായ ദയയോ അല്ല. താൻ പറഞ്ഞവനായിരിക്കും എന്ന അവന്റെ ഉറപ്പാണു.

ഭയം പറയുന്നതു നീ ഇതിൽ ഒറ്റയ്ക്കാണു എന്നാണു. ഈ വാക്യം സാഹചര്യത്തോടല്ല, ആ ഏകാന്തതയോടാണു തർക്കിക്കുന്നതു.