സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 46:1

സങ്കേതവും ബലവും രണ്ടു വ്യത്യസ്ത ദാനങ്ങളാണു; രണ്ടും ആവശ്യമായിവരും എന്നതുകൊണ്ടാണു സങ്കീർത്തനം രണ്ടും നല്കുന്നതു.

നില്ക്കാൻ കഴിയാത്തപ്പോൾ ഓടിച്ചെല്ലുന്ന ഇടമാണു സങ്കേതം. നിർത്തി ഒളിക്കുന്നതു തന്നെയാണു സത്യസന്ധമായ കാര്യം എന്ന ദിവസത്തിനുള്ളതാണു അതു. പിറ്റേ ദിവസത്തിനുള്ളതാണു ബലം — എഴുന്നേറ്റു കഠിനമായ ഒന്നു ചെയ്യേണ്ടിവരുമ്പോൾ. സങ്കേതം മാത്രം നല്കുന്ന വിശ്വാസം ഒരിക്കലും തിരികെ പോർക്കളത്തിൽ ഇറങ്ങാത്ത ആളുകളെ ഉണ്ടാക്കും. ബലം മാത്രം നല്കുന്ന വിശ്വാസം താൻ ക്ഷീണിതനാണെന്നു ഒരിക്കലും സമ്മതിക്കാത്ത ആളുകളെ ഉണ്ടാക്കും. ഈ വാക്യം ഒന്നു തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നു.

“ഏറ്റവും അടുത്ത തുണ” എന്ന പ്രയോഗമാണു ഏറ്റവുമധികം പ്രവർത്തിക്കുന്നതു. എബ്രായയിൽ അതിനു “കണ്ടെത്തപ്പെടുന്ന” എന്ന ധ്വനിയുണ്ടു — സമൃദ്ധമായി ലഭ്യമായ, എളുപ്പം കണ്ടെത്താവുന്ന. ചുറ്റുമുള്ള ജാതികളുടെ ദേവന്മാരോടാണു ഈ താരതമ്യം; അവരെ ശരിയായ നേരത്തു ശരിയായ ആൾ ശരിയായ വഴിപാടോടെ ക്ഷേത്രത്തിൽ വിളിച്ചുവരുത്തേണ്ടിയിരുന്നു. ഈ തുണയ്ക്കു മുൻകൂർ അനുവാദം വേണ്ട.

സങ്കീർത്തനത്തിന്റെ ബാക്കി ഭാഗം ഇവിടെ അമ്പരപ്പിക്കുന്നതാണു. ഏറ്റവും ഉറപ്പുള്ളവ — പർവ്വതങ്ങൾ, ഭൂമി തന്നെ — ഇളകുന്നതു അതു സങ്കല്പിക്കുന്നു; എന്നിട്ടു പറയുന്നു, *അതുകൊണ്ടു നാം ഭയപ്പെടുകയില്ല*. ആ തകർച്ച അസംഭവ്യമായതുകൊണ്ടല്ല, തകരാവുന്നവയുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഈ സങ്കേതം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടു.

ഒടുവിലത്തെ പ്രസിദ്ധമായ വരി വിശ്രമിക്കാനുള്ള ക്ഷണമല്ല. “മിണ്ടാതിരുന്നു ഞാൻ ദൈവം എന്നു അറിഞ്ഞുകൊൾവിൻ” എന്നതു പരിഭ്രാന്തരായ ഒരു ജനത്തോടു കൈ അയക്കുവാനുള്ള കല്പനയാണു.