തീത്തൊസ് 2:13

“കാത്തുകൊണ്ടു” എന്നതു മൂലഭാഷയിൽ ഒറ്റ വാക്കാണു; തല ഉയർത്തി കാത്തിരിക്കുക എന്നാണു അർത്ഥം — പ്രതീക്ഷയോടെ, നോക്കിക്കൊണ്ടു; സ്വന്തം ജോലി ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ ഇടയ്ക്കിടെ വഴിയിലേക്കു നോക്കുന്ന ഒരാളുടെ നില.

ആ നിലയാണു കാര്യം, ചുറ്റുമുള്ളതു കാരണം. ഭക്തികേടു ത്യജിച്ചു ഈ ലോകത്തിൽ സുബോധത്തോടും നീതിയോടും ഭക്തിയോടുംകൂടെ ജീവിക്കാൻ കൃപ നമ്മെ അഭ്യസിപ്പിക്കുന്നു എന്ന വാക്യത്തിലാണു ഇതു നില്ക്കുന്നതു. വർത്തമാനത്തിനു ബദലായല്ല ഈ പ്രത്യാശ നല്കുന്നതു. വർത്തമാനത്തെ ശരിയായി ജീവിക്കാൻ കഴിയുന്നത്ര സഹനീയമാക്കുന്നതാണു അതു.

അതിനെ “ഭാഗ്യകരമായ പ്രത്യാശ” എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഗ്രീക്കിൽ ആ വാക്കു ഉറച്ചതും മതിയായതുമായ ഒരു സന്തോഷത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു — ഭാഗ്യവചനങ്ങളിലെ അതേ വാക്കു. ഈ പ്രത്യാശ ഭാവിയിൽ സന്തോഷമാകും എന്നല്ല, ഇപ്പോൾത്തന്നെ സന്തോഷമുള്ളതാണെന്നാണു വർണ്ണിക്കുന്നതു.

കാത്തിരിക്കുന്നതു എന്തെന്നു കൃത്യമായി പറയുന്നു: തേജസ്സിന്റെ പ്രത്യക്ഷത. മെച്ചപ്പെട്ട സാഹചര്യങ്ങളുടെ വരവല്ല. ക്രേത്തയിൽ സഭകൾ ക്രമീകരിക്കുന്ന ഒരു സഹപ്രവർത്തകനു എഴുതുമ്പോൾ പൗലൊസ് വ്യക്തമാണു — പ്രത്യാശയുടെ വിഷയം ദൃശ്യമാകുന്ന ഒരു വ്യക്തിയാണു.