എഫെസ്യർ 2:4-5

ലേഖനം മുഴുവൻ വഹിക്കുന്ന രണ്ടു വാക്കുകളോടെയാണു ഈ വാക്യം തുടങ്ങുന്നതു: “എന്നാൽ ദൈവം.”

അതിനുമുമ്പുള്ളതെല്ലാം ഒരു ശവത്തിന്റെ വർണ്ണനയാണു. വായനക്കാർ അതിക്രമങ്ങളാൽ മരിച്ചവരായിരുന്നു, ഈ ലോകത്തിന്റെ ഗതിയനുസരിച്ചു നടന്നു, സ്വഭാവത്താൽ കോപത്തിന്റെ മക്കളായിരുന്നു എന്നു പൗലൊസ് മൂന്നു വാക്യം ചെലവഴിച്ചു പറയുന്നു. മയമില്ലാത്ത ഒരു ഖണ്ഡികയാണതു; വിഷയത്തിനു സംഭാവന ചെയ്യാൻ ഒന്നും ബാക്കിവെക്കുന്നില്ല. രോഗമെന്നല്ല, മരണമെന്നു ആ അവസ്ഥയെ വർണ്ണിക്കുന്നതിന്റെ കാര്യവും അതാണു. രോഗിക്കു ചികിത്സയോടു സഹകരിക്കാം. മരിച്ചവനു കഴിയില്ല.

പിന്നെ: എന്നാൽ ദൈവം. വ്യാകരണത്തിൽ കർത്താവു മാറുന്നു; ഇനിയുള്ള എല്ലാ ക്രിയകളും ആ പുതിയ കർത്താവാണു ചെയ്യുന്നതു.

“കരുണാസമ്പന്നൻ” എന്നതു ഒരു വ്യാപാരിയുടെ പ്രയോഗമാണു. ഈ ലേഖനത്തിലുടനീളം പൗലൊസ് സമ്പത്തിന്റെ ഭാഷ ഉപയോഗിക്കുന്നു — കൃപയുടെ ധനം, തേജസ്സിന്റെ ധനം, അഗ്രാഹ്യമായ ധനം. തന്റെ മുമ്പിൽ വരുന്ന ആവശ്യത്തിന്റെ വലിപ്പംകൊണ്ടു തീർന്നുപോകാത്ത ഒരു കണക്കാണു അവൻ വർണ്ണിക്കുന്നതു.

സമയവും കൃത്യമാണു: “നാം അതിക്രമങ്ങളാൽ മരിച്ചവരായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ.” നാം മെച്ചപ്പെട്ടശേഷമല്ല. ആദ്യ ചുവടു വെച്ചശേഷവുമല്ല. സാധാരണ അർത്ഥത്തിൽ സ്നേഹിക്കാൻ ഒന്നുമില്ലാതിരുന്ന, തിരികെ ഒന്നും നല്കാനില്ലാതിരുന്ന കാലത്തേക്കാണു ആ സ്നേഹത്തിന്റെ തീയതി.

പൗലൊസ് ചേർക്കുന്ന ഇടക്കുറിപ്പു — കൃപയാൽ നിങ്ങൾ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു — വ്യാകരണപരമായി ആവശ്യമില്ല; എന്നിട്ടും അവനു അതു പറയാതിരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. നാലു വാക്യം കഴിഞ്ഞു ഏതാണ്ടു അതേപടി അവൻ വീണ്ടും പറയുന്നു.