തീത്തൊസ് 3:5

അനുകൂലമായ ഒന്നു പറയുംമുമ്പു പൗലൊസ് ഒന്നു ഒഴിവാക്കുന്നു; ആ ക്രമം മനഃപൂർവ്വമാണു.

“നാം ചെയ്ത നീതിപ്രവൃത്തികളാലല്ല.” നമുക്കു നീതിപ്രവൃത്തികൾ ഇല്ലായിരുന്നു എന്നു അവൻ പറയുന്നില്ല എന്നതു ശ്രദ്ധിക്കുക. അവ അടിസ്ഥാനമായിരുന്നില്ല എന്നാണു പറയുന്നതു. അതു കൂടുതൽ സൂക്ഷ്മവും കൂടുതൽ അസ്വസ്ഥത നല്കുന്നതുമായ വേർതിരിവാണു. പ്രവൃത്തികൾ ഉണ്ടായിരിക്കാമെന്നു സമ്മതിക്കുകയും അവയ്ക്കു ഭാരം വഹിക്കുന്ന ഒരു സ്ഥാനവും നിഷേധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ദൈവമുമ്പാകെ ഒരു നില പിടിച്ചുനിർത്താൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുള്ളവർക്കു ഈ നിഷേധം ഇത്ര ഉറച്ചതാകേണ്ടതു എന്തുകൊണ്ടെന്നു അറിയാം. പ്രവൃത്തികൾ മികച്ച തെളിവാണു, മോശം അടിത്തറയും. അവ എപ്പോഴും ഭാഗികമാണു, ഉദ്ദേശ്യത്തിൽ കലർപ്പുള്ളതാണു, ഒരു മോശം മാസംകൊണ്ടു ഇളകാവുന്നതുമാണു.

പകരം വരുന്നതു “തന്റെ കരുണപ്രകാരം” എന്നാണു; കരുണ നിർവ്വചനംകൊണ്ടുതന്നെ സമ്പാദിക്കുന്നതല്ല. അതു കടപ്പെട്ടതായിരുന്നെങ്കിൽ അതു നീതിയാകുമായിരുന്നു — വേറൊരു പേരുള്ള വേറൊരു ഇടപാടു.

പിന്നെ സംഭവിച്ചതിനു രണ്ടു ചിത്രങ്ങൾ. “കഴുകൽ” എന്തോ നീക്കംചെയ്യപ്പെട്ടു എന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നു — പഴയ അവസ്ഥ കഴുകിക്കളഞ്ഞു. “പുതുക്കം” എന്തോ ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ടു എന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നു — ഒരു പുതിയ അവസ്ഥ. നീക്കലും ഉണ്ടാക്കലും; രണ്ടും വേണം, കാരണം പഴയ വസ്തുവിന്റെ വൃത്തിയാക്കിയ പതിപ്പു ഇപ്പോഴും പഴയ വസ്തുതന്നെയാണു.

രണ്ടിലും പ്രവർത്തിക്കുന്നതു പരിശുദ്ധാത്മാവാണു. അടിസ്ഥാനത്തിൽനിന്നും, പ്രവർത്തനരീതിയിൽനിന്നും, നിലനിർത്തലിൽനിന്നും പൗലൊസ് മനുഷ്യശ്രമത്തെ നീക്കിക്കഴിഞ്ഞു.