സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 3:3

തുടക്കത്തിലെ “എങ്കിലും” എന്ന വാക്കു എന്തിനോ ഉത്തരം പറയുന്നു; അതു എന്തിനെന്നു മുൻവാക്യത്തിലുണ്ടു.

ദാവീദിനെക്കുറിച്ചു ആളുകൾ പറഞ്ഞിരുന്നു: ദൈവത്തിൽ അവനു രക്ഷയില്ല. ആ പരിഹാസത്തിനാണു ഈ വാക്യം മറുപടി പറയുന്നതു — പൊതുവായ ഒരു ഉത്കണ്ഠയല്ല, പരസ്യമായി ഉന്നയിച്ച ഒരു പ്രത്യേക ആരോപണം; അവന്റെ അവസ്ഥ ദൈവവുമായുള്ള അവന്റെ നിലയെക്കുറിച്ചു എന്തോ തെളിയിക്കുന്നു എന്നു.

അതിനുള്ള വകയും അവൻ കൊടുത്തിരുന്നു. സ്വന്തം മകനാൽ ഓടിക്കപ്പെട്ടു, നഗ്നപാദനായി യെരൂശലേം വിട്ടോടുകയായിരുന്നു അവൻ — വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പുള്ള സ്വന്തം നടപടിയിലേക്കു നേരിട്ടു ചെന്നെത്തുന്ന ഒരു കുടുംബദുരന്തത്തിനുശേഷം. ആ ആരോപണം അടിസ്ഥാനരഹിതമായിരുന്നില്ല.

അവന്റെ മറുപടിക്കു മൂന്നു ഭാഗങ്ങളുണ്ടു; മൂന്നാമത്തേതാണു അമ്പരപ്പിക്കുന്നതു. “എനിക്കു ചുറ്റും പരിച” — ഒരു കൈയിൽ പിടിക്കുന്ന, ഒരു ദിശ മാത്രം മറയ്ക്കുന്ന പരിചയെക്കാൾ വലയം ചെയ്യുന്നതിനെയാണു ആ വാക്കു സൂചിപ്പിക്കുന്നതു. “എന്റെ മഹത്വം” — ഒരേ ദിവസം സിംഹാസനവും പ്രശസ്തിയും നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു മനുഷ്യൻ മാനത്തെക്കുറിച്ചു നടത്തുന്ന അവകാശവാദം.

പിന്നെ: എന്റെ തല ഉയർത്തുന്നവൻ. അതു ഒരു സൈനിക ചിത്രമേ അല്ല. നിലത്തു നോക്കിനില്ക്കുന്ന ഒരാളോടു ചെയ്യുന്നതാണതു — ലജ്ജിതനായ ഒരാളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്ന ഒരു ചേഷ്ട.

വിവരണമനുസരിച്ചു, തല മൂടി കരഞ്ഞുകൊണ്ടു മലകയറുകയായിരുന്നു ദാവീദ്. മൂന്നിൽ ഏതാണു തനിക്കു ഏറ്റവും വേണ്ടതെന്നു അവനു കൃത്യമായി അറിയാമായിരുന്നു.