യെശയ്യാവു 55:8-9

ഇതു മിക്കവാറും എപ്പോഴും കഷ്ടത വിശദീകരിക്കാനാണു ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുന്നതു; അതല്ല ഇതു ചെയ്യുന്നതു.

തൊട്ടുമുമ്പുള്ള വാക്യം വായിക്കുക. വിഷയം ക്ഷമയാണു. ദുഷ്ടൻ തന്റെ വഴി ഉപേക്ഷിച്ചു യഹോവയിങ്കലേക്കു തിരിയട്ടെ — അവൻ കരുണ കാണിക്കും, ധാരാളമായി ക്ഷമിക്കും. പിന്നെ: “എന്റെ വിചാരങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ വിചാരങ്ങൾ അല്ല.” ആ “എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ” ഒരു കണ്ണിയാണു. ദൈവത്തിന്റെ മനസ്സും നമ്മുടേതും തമ്മിലുള്ള അകലം, അവന്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ അഗ്രാഹ്യമാണെന്ന മുന്നറിയിപ്പായല്ല, അവന്റെ ക്ഷമ നാം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതിലും വലുതാണെന്നതിന്റെ കാരണമായാണു നല്കുന്നതു.

അതു ഈ വാക്യത്തിന്റെ താപനില പൂർണ്ണമായി മാറ്റുന്നു. കഠിനമായ ചോദ്യങ്ങൾക്കുമേൽ ഒരു അടപ്പായി ഉപയോഗിച്ചാൽ, ഇതു “ചോദിക്കുന്നതു നിർത്തുക” എന്നു പറയുന്നു. യെശയ്യാവു ഉപയോഗിക്കുന്നതുപോലെ ഉപയോഗിച്ചാൽ, “നീ അവനെ കുറച്ചുകാണുന്നു” എന്നു പറയുന്നു — പ്രത്യേകിച്ചു ക്ഷമിക്കാനുള്ള അവന്റെ മനസ്സിനെ.

മനുഷ്യന്റെ പ്രശ്നത്തോടു അതു കൂടുതൽ ചേരുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ അളവുകോൽ തന്റേതിനെക്കാൾ ഉയർന്നതാണെന്നു വിശ്വസിക്കാൻ മിക്കവർക്കും പ്രയാസമില്ല. അവന്റെ കരുണ ഉയർന്നതാണെന്നു വിശ്വസിക്കാനാണു പ്രയാസം. നമ്മുടേതുപോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു ക്ഷമയാണു നാം സങ്കല്പിക്കുന്നതു — മടിയോടെ, ഭാഗികമായി, ഓർമ്മവെച്ചുകൊണ്ടു. ആകാശവും ഭൂമിയും തമ്മിലുള്ള അകലമാണു ആ സങ്കല്പവും സത്യവും തമ്മിലുള്ള അകലം എന്നു യെശയ്യാവു പറയുന്നു.

ഉപമ സ്ഥലപരമാണു, ധാർമ്മികമല്ല. “ഉയർന്നതു” എന്നാൽ കൂടുതൽ കർശനം എന്നല്ല. ആകാശം ഭൂമിയെക്കാൾ കർക്കശമല്ല; അതു വിശാലമാണു, കൈയെത്താത്തതാണു, നിനക്കു കാണാവുന്നതിനപ്പുറത്തേക്കു നീളുന്നതാണു.