സഭാപ്രസംഗി 7:12

ഈ താരതമ്യം പണത്തോടു അസാധാരണമാംവിധം നീതി പുലർത്തുന്നു; അതുകൊണ്ടാണു ഇതു വിശ്വസിക്കാൻ കൊള്ളാവുന്നതു.

“ദ്രവ്യം ഒരു ശരണം ആയിരിക്കുന്നതുപോലെ ജ്ഞാനവും ഒരു ശരണം ആകുന്നു.” സമ്പത്തു പ്രയോജനമില്ലാത്തതാണെന്നു പ്രസംഗി നടിക്കുന്നില്ല. അതു ശരിക്കും ആളുകളെ മറയ്ക്കുന്നുണ്ടു — ചെറിയ പ്രതിസന്ധികളിൽനിന്നു, ദുർഭാഗ്യത്തിൽനിന്നു, ഒരു തെറ്റിന്റെ ഫലങ്ങളിൽനിന്നു. അതില്ലാതെ കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ളവർക്കു ഇതു അറിയാം. അതു നിഷേധിക്കുന്ന ഒരു പുസ്തകം ഈ വിഷയത്തിൽ വായിക്കാൻ കൊള്ളില്ല.

അതുകൊണ്ടു രണ്ടും ശരണങ്ങളാണു; ആ വാക്കു ഒരു നിഴലിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു — നീ അതിനടിയിൽ നില്ക്കുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ നിന്റെമേൽ വീഴുമായിരുന്നതു അതു തടയുന്നു. രണ്ടും പ്രവർത്തിക്കുന്നു. അത്രയും സമ്മതിക്കുന്നു.

വ്യത്യാസം രണ്ടാം പകുതിയിലാണു; അതു അളവിലല്ല, തരത്തിലുള്ള വ്യത്യാസമാണു. ജ്ഞാനം അതുള്ളവന്റെ ജീവനെ രക്ഷിക്കുന്നു. പണം നിന്റെ സാഹചര്യങ്ങളെ മറയ്ക്കുന്നു; ജ്ഞാനം ആ വ്യക്തിയെ കാക്കുന്നു. ഒന്നു നിനക്കുള്ളതിനെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. മറ്റേതു നീ ആരാണെന്നതിനെ.

നഷ്ടത്തിൽ ഇവ രണ്ടും എങ്ങനെ പെരുമാറുന്നു എന്നതിലാണു ആ വ്യത്യാസം ഏറ്റവും വ്യക്തമാകുന്നതു. പണമായിരുന്നു ശരണം എന്നിരിക്കെ അതു നഷ്ടപ്പെട്ടവനു ശരണം നഷ്ടപ്പെട്ടു. ജ്ഞാനമായിരുന്നു ശരണം എന്നിരിക്കെ മറ്റെല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടവനു അതു ഇപ്പോഴുമുണ്ടു. എല്ലാം ഒടുവിൽ നഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്നതിൽ മുഴുകിയ ഒരു പുസ്തകത്തിലാണു ഈ വാദം വരുന്നതു എന്നതും യാദൃച്ഛികമല്ല.