കൊലൊസ്സ്യർ 1:14

രണ്ടു വാക്കുകൾ ഇവിടെ അടുത്തടുത്തു നില്ക്കുന്നു; രണ്ടാമത്തേതു ഒന്നാമത്തേതിനെ വിശദീകരിക്കുന്നു.

പൗലൊസ് ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ “വീണ്ടെടുപ്പു” ഒരു മതപദമായിരുന്നില്ല. അതു അടിമച്ചന്തയുടെയും തടവറയുടെയും വാക്കായിരുന്നു. സ്വന്തം ബലത്തിൽ പുറത്തുകടക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു അവസ്ഥയിൽനിന്നു ഒരാളെ പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ കൊടുത്ത വിലയെ അതു സൂചിപ്പിച്ചു — ആ വിലയായിരുന്നു ആ വാക്കിന്റെ അർത്ഥം മുഴുവൻ. ആശംസകൾകൊണ്ടു ആരും വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടില്ല.

പിന്നെ: നമ്മുടെ പാപങ്ങളുടെ മോചനം. പൗലൊസ് ഇവ രണ്ടും ചേർത്തുവെക്കുന്നു; അതായതു അവൻ രണ്ടു നേട്ടങ്ങൾ പട്ടികപ്പെടുത്തുകയല്ല. ആ വീണ്ടെടുപ്പു എന്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്നു പറയുകയാണു. വാങ്ങിയ വസ്തു പാപമോചനമായിരുന്നു.

അതു ഒന്നു നിന്നു ചിന്തിക്കേണ്ടതാണു. കാരണം പട്ടികയിലെ ഏറ്റവും വിലകുറഞ്ഞ കാര്യമായാണു നാം ക്ഷമയെ കാണാറു — മാന്യനായ ഒരാൾ സൗജന്യമായി ചെയ്യുന്നതു, ദൈവം അതിലും വേഗം ചെയ്യുന്നതു. ഇവിടത്തെ പദാവലി അതു നിരാകരിക്കുന്നു. ഒരാളെ അടിമത്തത്തിൽനിന്നു വിലയ്ക്കു വാങ്ങുന്നതിന്റെ അതേ ഗണത്തിലാണു ക്ഷമയെ വെക്കുന്നതു.

ക്രിയയും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണു: “നമുക്കു ഉണ്ടു.” വർത്തമാനകാലം, കൈയിൽ. കാര്യങ്ങൾ നന്നായാൽ നമുക്കു കിട്ടും എന്നല്ല. ഇപ്പോൾ കൈവശമുള്ള ഒന്നായാണു വർണ്ണിക്കുന്നതു.