൧. പത്രൊസ് 2:24

പത്രൊസ് യെശയ്യാവിനെ ഉദ്ധരിക്കുന്നു; ആർക്കുവേണ്ടി ഉദ്ധരിക്കുന്നു എന്നതാണു അമ്പരപ്പിക്കുന്നതു.

ചുറ്റുമുള്ള ഭാഗം വീട്ടുദാസന്മാരോടാണു — നല്ല യജമാനന്മാർക്കു മാത്രമല്ല, കഠിനരായവർക്കും കീഴടങ്ങാൻ പറഞ്ഞവരോടു; അന്യായമായി കഷ്ടപ്പെടുന്നവരോടു. ഈ വാക്യം കൈമാറുന്നതു അവർക്കാണു. ക്രിസ്തുവും അന്യായമായി കഷ്ടപ്പെട്ടു, അതുകൊണ്ടു അവർ അപരിചിതമായ ഒരിടത്തല്ല എന്നാണു പത്രൊസിന്റെ വാദം.

അതുകൊണ്ടു ഇതു സുഖകരമായ ഒരു അകലത്തിൽനിന്നു നല്കുന്ന വാക്യമല്ല. താൻ വർണ്ണിക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾ കണ്ടുനിന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ, അധികാരം വളരെ കുറഞ്ഞവരുടെ കൈയിൽ വെച്ചുകൊടുക്കുന്നതാണു.

“മരത്തിന്മേൽ” എന്നതു പത്രൊസിന്റെ സ്വന്തം പ്രയോഗമാണു, യെശയ്യാവിന്റെ ഉദ്ധരണിയോടു ചേർത്തതു. അതു മനഃപൂർവ്വമാണു: മരത്തിൽ തൂക്കപ്പെടുന്നവൻ ശപിക്കപ്പെട്ടവൻ എന്നു പഴയനിയമം പറയുന്നു; ആ ബന്ധം പത്രൊസ് ഒഴിവാക്കുന്നില്ല. അതിലേക്കു ചൂണ്ടുകയാണു.

നടുവിലുള്ള ഉദ്ദേശ്യഭാഗം വിട്ടുപോകാൻ എളുപ്പമാണു: നാം പാപങ്ങൾക്കു മരിച്ചു നീതിക്കു ജീവിക്കേണ്ടതിനു. സൗഖ്യം അവസാനബിന്ദുവല്ല. അതിനെ തുടർന്നുവരുന്ന ഒരു ജീവിതത്തെയാണു അതു ലക്ഷ്യമിടുന്നതു; “മരിച്ചു”, “ജീവിക്കുക” എന്നീ ക്രിയകൾ വികാരത്തിന്റെ മാറ്റമല്ല, കൂറിന്റെ മാറ്റമാണു വർണ്ണിക്കുന്നതു.

“അവന്റെ അടിപ്പിണരുകളാൽ നിങ്ങൾക്കു സൗഖ്യം വന്നു.” യെശയ്യാവിന്റെ “നമുക്കു” എന്നതു പത്രൊസ് “നിങ്ങൾക്കു” എന്നു മാറ്റുന്നു. തന്നെ ഉൾപ്പെടുത്താതെ അതു നേരിട്ടു അവർക്കു കൈമാറുകയാണു.