അപ്പൊ. പ്രവൃത്തികൾ 17:27-28

പഴയനിയമം ഒരിക്കലും വായിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ആളുകളോടാണു പൗലൊസ് സംസാരിക്കുന്നതു; ഉള്ളടക്കത്തോളംതന്നെ ശ്രദ്ധ അർഹിക്കുന്നു അവന്റെ രീതിയും.

അവൻ മോശെയിൽനിന്നു തുടങ്ങുന്നില്ല. അവരുടെ സ്വന്തം നഗരത്തിലെ “അജ്ഞാതദൈവത്തിനു” എന്നു എഴുതിയ ഒരു ബലിപീഠത്തിൽനിന്നു തുടങ്ങി, സൃഷ്ടിയിലൂടെയും ചരിത്രത്തിലൂടെയും നീങ്ങി, അവരുടെ രണ്ടു കവികളെ അവർക്കുതന്നെ ഉദ്ധരിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. “അവനിൽ നാം ജീവിക്കയും ചരിക്കയും ഇരിക്കയും ചെയ്യുന്നു” എന്നതു തിരുവെഴുത്തല്ല; ഒരു ഗ്രീക്ക് കവിതയിലെ വരിയാണു. പൗലൊസ് അതു സത്യമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

താൻ വിയോജിക്കുന്ന ഒരു സദസ്സിനോടു കാണിക്കുന്ന വലിയ ബഹുമാനമാണതു; ഈ പ്രസംഗം ഇന്നും പഠിക്കാൻ കൊള്ളാവുന്നതാകുന്നതും അതുകൊണ്ടാണു.

വാദം തിരിയുന്നതു ഒരു വിചിത്രമായ ക്രിയയിലാണു: “അവർ അവനെ തപ്പിനോക്കി കണ്ടെത്തുവാൻ.” മൂലപദം തപ്പിത്തടയുന്നതിനെ, കൈകൊണ്ടു തിരയുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു — ഇരുട്ടുമുറിയിൽ കൈനീട്ടി, എന്താണു തിരയുന്നതെന്നു വ്യക്തമായ ധാരണയില്ലാതെ ചെയ്യുന്നതു. ആ അന്വേഷണം അങ്ങനെയായിരിക്കാമെന്നു പൗലൊസ് അനുവദിക്കുന്നു. അതു നന്നായി അറിവുള്ളതായിരിക്കണമെന്നു അവൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല.

പിന്നെ മറുഭാരം: “അവൻ നമ്മിൽ ആർക്കും അകന്നിരിക്കുന്നവനല്ല.” തപ്പിത്തടയൽ യഥാർത്ഥമാണു; ദൂരം അല്ല. ദൈവം അകലെയാണെന്നും നീണ്ട ഒരു അന്വേഷണത്തിന്റെ അറ്റത്തു കണ്ടെത്തണമെന്നുമല്ല പ്രശ്നം. അവൻ അടുത്തുണ്ടു, തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നില്ല എന്നതാണു — അതു വേറൊരു പ്രശ്നമാണു, മിക്കവരും യഥാർത്ഥത്തിൽ അനുഭവിക്കുന്നതിനോടു കൂടുതൽ അടുത്തതുമാണു.